بی تو من بی تابم

بی خوابم

بی حالم

با شعر چشمانت خوابم برد

احساس می کنم که شدم همون سنای سابق...همونی که شاد بود...باحال بود!!

ولی از یه جهت دیگه که نکاه می کنم ...

من دیگه همونی نمیشم که بودم...

نمی دونم...حداقل سعی می کنم که بهتر باشم...

بهتر از اینی که هستم!!

نقطه سر خط.

دیگخ به اون بدی نیستم!!
آدم خوبی شدم...

بهتر شدم!!

چیزای زیادی از زندگی یاد گرفتم!!

هیچ وقت زود قضاوت نکن!! هیچ وقت...

-----------------------------------------------------------------

پ.ن:این متنو با سختیه فراوان با کیبوردی که حروف فارسی نداره تایپ کردم!!خییییییییلی سخته!!

اومدم خودم بنویسم...با دستای خودم...با انگشت های بلند و ظریفی که صورتم را می پوشانند

تا اشک های شفافم دیده نشوند!

دوباره رفتم تو فاز غم...فاز همیشگیم!

امروز نشستم تا دلم می خولست ارگ زدم!دلمو خالی کردم!

واقعا احساس می کنم حالم مسائد نیست!

مسائد رو درست نوشتم؟؟

دو ساعت دنبال حرف (ئ)گشتم!حالا حال میده غلط باشه!

همین!

بای

صعود به اون بالا ها ، به جایی خیلی بالا تر از ستاره ها ، به آغوش خدا رو خیلی دوست دارم.