عشق خودش خواهد آمد.نمی توان از
آن فرار کرد.عشق خودش آهسته آهسته
و در گوشه ای می آید و در گوشه ای از
قلب مهربانت آرام و بی صدا می نشیند
و تو متوجه اش نخواهی بود و بعد ذره
ذره قلبت را پر می کند کم کم مثل ساقه
مهر گیاه درتمام جانت می پیچد و ریشه
می دواند، به طوری که بی آن نمی توانی
تنفس کنی.